انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات مالی 1024-8153 14 1 2012 07 22 Risk Reduction of Portfolio based on Generalized Autoregressive Conditional Heteroscedasticity Model in Tehran Stock Exchange امکان کاهش ریسک پورتفوی براساس مدل ناهمسانی واریانس شرطی تعمیم یافته در بورس اوراق بهادار تهران 17 30 36630 10.22059/jfr.2012.36630 FA غلامرضا اسلامی بیدگلی دانشیار دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، ایران فاطمه خان احمدی کارشناس ارشد مدیریت مالی دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2014 03 16 Return maximization or risk minimization is goal in portfolio optimization based on mean variance theory. The structure of correlation matrices and individual variance of each asset are two main factors in optimization with risk minimization object. It’s necessary to use appropriate variance and correlation coefficient for time series with clustering volatilities feature, too. In this research, it has been approved optimization based on conditional variance and standardized residuals correlation in Constant Correlation Generalized Autoregressive Conditional Heteroscedasticity model leads to less portfolio risk and improvement the portfolio manager performance.   در بهینه­سازی پورتفوی بر اساس مدل میانگین ـ واریانس هدف حداکثر کردن بازدهی برای سطح معینی از ریسک یا حداقل کردن ریسک به ازای سطح معینی از بازدهی است. در بهینه­سازی با هدف حداقل ساختن ریسک، دو عامل ماتریس کوواریانس و نیز ریسک انفرادی بازده هریک از دارایی­ها عوامل اصلی و تعیین کننده اوزان بهینه هستند. با تأیید وجود نوسانات خوشه­ای در سری­های زمانی و مدلسازی عناصر مربوط در قالب مدل­های توسعه یافته براساس مدل ناهمسانی واریانس شرطی تعمیم یافته، به­کارگیری واریانس شرطی و ماتریس همبستگی متناسب در بهینه‎سازی پورتفوی ضروری می­نماید. در این مطالعه، با محاسبه ریسک محقق شده پورتفوهای بهینه شده بر اساس واریانس شرطی و ماتریس همبستگی، پسماندهای استاندارد شده، تأیید شد که می­توان با چنین راهبردی، ریسک پورتفوی را به­طور معناداری کاهش و عملکرد آن را بهبود داد. https://jfr.ut.ac.ir/article_36630_d543cb69f2bf0d78b22f02fbb002ee18.pdf