انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات مالی 1024-8153 27 4 2025 11 22 Nonlinear Transmission Mechanism of Monetary Policy through the Inflation Level Channel in Iran’s Financial Market سازوکار انتقال غیرخطی سیاست پولی از کانال سطح تورم در بازار مالی ایران 987 1009 105179 10.22059/frj.2024.380643.1007630 FA سیامک مهدی زاده دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. محمد سخنور استادیار، گروه اقتصاد، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. طاهره آخوندزاده استادیار، گروه اقتصاد، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. Journal Article 2024 08 09 <strong>Objective</strong> Many economists share the view that monetary policies can influence the real sector of the economy in the short run, yet their disagreements center on the transmission channels involved and the relative importance of these channels. Furthermore, the effort to understand the relative significance of monetary policy transmission channels in financial markets remains a primary motivation for conducting empirical analyses of monetary policy transmission, supporting the effective management of monetary policy in many countries.   <strong>Methods</strong> The study applies a nonlinear approach based on the Gauss–Markov theorem. Linear regression models offer a broad and rich framework capable of addressing many analytical needs and research inquiries. However, linear regression is not suitable for all problems, as in certain cases the response variable and the regressors are related through a known nonlinear function. One of the most important advantages of employing nonlinear models lies in their ability to provide reliable estimates of unknown parameters in the model using relatively small datasets.   <strong>Results</strong> Past studies on monetary policy transmission mechanisms in financial markets have highlighted that monetary policy in financial markets is transmitted through multiple channels, while its effects on output and prices occur with a time lag. Notably, the share of the inflation rate channel in transmitting money to prices in the zero regime (low money growth) is greater and more persistent than in the one regime (high money growth). In other words, within the zero regime, an increase in money supply leads to a greater rise in the inflation rate, and the higher inflation rate produces more enduring effects on the price level. Given that the inflation rate channel in both regimes exhibits a negative role in transmitting money to output, it is recommended that the central bank, in order to boost output, should control other factors affecting the inflation rate and prevent sharp increases and excessive growth in inflation.   <strong>Conclusion</strong> This study reveals that the role of the inflation rate channel in the monetary transmission mechanism indicates that increasing the money supply via the inflation rate channel in the zero regime has had no role in transmitting money to output, whereas in the one regime, the inflation rate channel has had a significant share in transmitting money to output. In this latter case, changes in the money supply through the inflation rate channel have led to reductions in output. The monetary policy transmission mechanism in financial markets pertains to the effects of monetary policy on output and prices in the financial market and remains the chief motivation for empirical analysis in support of effective monetary policy management in financial markets across numerous countries, with the aim of limiting its negative impacts on output.     <strong>هدف:</strong> در حوزۀ اقتصاد، بسیاری از اقتصاددانان بر این دیدگاه هستند که سیاست‌های پولی در کوتاه‌مدت، می‌تواند بر بخش واقعی اقتصاد مؤثر باشد؛ ولی در خصوص کانال‌های اثرگذاری و اهمیت نسبی آن‌ها اختلاف نظر دارند. در بسیاری از کشورها، تلاش برای درک اهمیت نسبی کانال‌های سازوکار انتقال سیاست‌های پولی در بازار مالی، همچنان انگیزۀ اصلی برای انجام تجزیه‌وتحلیل تجربی انتقال سیاست‌های پولی در بازار مالی، در حمایت از مدیریت مؤثر سیاست پولی در بازار مالی به‌شمار می‌آید. روش: برای اجرای پژوهش، از رویکرد غیرخطی قضیۀ گاوس ـ مارکوف استفاده شد. مدل‌های رگرسیونی خطی، چارچوب غنی و وسیعی را دربرمی‌گیرند که نیاز تحلیل‌های زیادی را برآورده می‌کند و پاسخ می‌دهد. رگرسیون خطی نمی‌تواند برای همۀ مسائل مناسب باشد؛ زیرا بعضی از اوقات، پاسخ و متغیرهای رگرسیونی با تابع غیرخطی معلوم به هم مربوط می‌شوند. از مهم‌ترین مزیت استفاده از مدل‌های غیرخطی، می‌توان به ارائۀ برآورد خوب از پارامترهای مجهول در مدل با استفاده از مجموعه کوچکی از داده‌ها اشاره کرد. یافته‌ها: در گذشته، نتایج مطالعات سازوکار انتقال سیاست‌های پولی در بازارهای مالی این بوده است که سیاست‌های پولی در بازار مالی، از طریق بسیاری از کانال‌ها منتقل می‌شود؛ ولی اثرهای آن بر تولید و قیمت‌ها با تأخیر همراه است. از طرفی، سهم کانال نرخ تورم در انتقال پول به قیمت‌ها، در رژیم صفر (رشد کم پول) نسبت به رژیم یک (رشد زیاد پول) بیشتر و ماندگارتر است. به عبارتی در رژیم صفر، افزایش پول موجب افزایش بیشتر نرخ تورم می‌شود و افزایش نرخ تورم، بروز اثرهای ماندگارتر بر سطح قیمت‌ها را موجب می‌شود؛ بنابراین باتوجه به اینکه کانال نرخ تورم در هر دو رژیم، در انتقال پول بر تولید نقش منفی داشته است، توصیه می‌شود که بانک مرکزی به‌منظور افزایش تولید با کنترل سایر عوامل مؤثر بر نرخ تورم، از جهش و رشد بیشتر نرخ تورم جلوگیری کند. نتیجه‌گیری: نقش کانال نرخ تورم در سازوکار انتقال پول، حاکی از این است که افزایش حجم پول از کانال نرخ تورم، در رژیم صفر در انتقال پول به تولید نقشی نداشته است، در حالی که در رژیم یک، کانال نرخ تورم در انتقال پول بر تولید سهم چشمگیری ایفا کرده است و تغییرات پول از طریق این کانال، موجب کاهش تولید شده است. سازوکار انتقال سیاست‌های پولی در بازارهای مالی، به تأثیرهای سیاست‌های پولی در بازار مالی بر تولید و قیمت‌ها مربوط می‌شود و همچنان در بسیاری از کشورها، انگیزۀ اصلی برای انجام تجزیه‌وتحلیل تجربی انتقال سیاست‌های پولی در بازار مالی، برای حمایت از مدیریت مؤثر سیاست پولی در بازار مالی، به شمار می‌آید تا آثار منفی آن بر تولید را محدود کند.   https://jfr.ut.ac.ir/article_105179_ee0fd1d1a0b19fd3636d5e8dbf205196.pdf